JMA ZOMERZEILEN 2006

LOGBOEK 21-7 tot 28-7

Vrijdag 21 juli

Langweer ~ Wildsteiger

Vanmiddag verzamelt de hele groep zich in Langweer, bij botenverhuur De Schakel. Als ‘Minister van Financiën’ zou ik om 16 uur Esther en Elise treffen, zodat de organisatie compleet is. De auto van Elise rijdt langzamer dan gepland en door een vergeten pannetje dat nog ergens moet worden opgepikt, zijn we uiteindelijk tegen vijven compleet. Niet veel later komen ook de andere groepsleden. Na een stevige soep worden de spullen op boten gepakt en vertrekken we naar een wildsteiger. De bootindeling is als volgt:

Nanning (ontbijtboot): Nicole (schipper), Elise, Evelien en Maruth

André (dinerboot): Cees (schipper), Siegert, Alex en Gitta

Jellie (snackboot): Esther (schipper), Kim, Pieter en Renée

Aangekomen op de wildsteiger is het al bijna donker. We maken de boten slaapklaar en sluipen over het prikkeldraad (door Alex met een rood fietslicht herkenbaar gemaakt) naar het achterliggende weiland voor een voorstelrondje. Nadat we bij alle personen een naam hebben, duiken we de boten in.

Zaterdag 22 juli

Wildsteiger ~ Heerenzijlbrug ~ Wildsteiger

Wakker worden op een wildsteiger is prachtig. Het water nog rimpelloos en leeg voor je uit strekkend. Het is vroeg, want we hebben in verband met de warmte besloten een tropenrooster te volgen (vroeg op, tussen de middag een lange pauze). Alex verzorgt de wekservice en roept vrolijk naar elke boot ‘Goedemorgen!!’. Helaas heeft lang niet iedereen goed geslapen en moet er extra tijd genomen worden om op gang te komen. Ook de broodsmeer-routine moet nog wennen. Op het water is het warm en zonnig, maar helaas staat er weinig wind. Gedwongen rustig aan. Rond het middaguur leggen we aan bij de Heerenzijlbrug om ons watervoorraad te verversen en om wat bij te komen en te eten. Omdat het op de kant nog warmer is als op het water, valt de geplande siësta weg en zeilen we verder, naar de volgende wildsteiger.

Net voor we de wildsteiger in het oog hebben begint het te regenen. Eerst zachtjes, later hard. Helemaal kleddernat komen we aan. Aan de wildsteiger ligt een boot genaamd ‘Jenny’ met twee hele aardige mensen, die een overdekt gedeelte van hun dek beschikbaar stellen om te koken. Zodoende eten we toch nog pasta. Door een kleine miscalculatie rond het gewicht van champignons verdwijnt er 1,5 kilo in het eten, in plaats van de bedoelde 600 gram. (Persoonlijk vind ik dat niet zo’n probleem, omdat we niet kunnen winkelen hebben we morgen gegarandeerd geen champignons in het eten.) In de loop van de avond wordt het droog. De jongens voetballen nog een potje en volgens Alex en Cees is Siegert aangereden door een hond(je). Geheel tegen de JMA tradities in ligt iedereen voor 23 uur te slapen.

Zondag 23 juli

Wildsteiger ~ Akkrum ~ Grou

Vandaag geen tropenrooster, dus uitslapen (tot 8 uur). We varen richting Akkrum om water de halen en te verversen en we lunchen daar met drie zakken chips. Onderweg meten Alex en Cees hun krachten in een ware boom-strijd. Na verlies bekent Alex (met drie vrouwen aan boord) ‘Maar wij hebben girl-power. Ook de eerste traditionele JMA-knoop wordt gespeeld in de haven van Akkrum. Maruth heeft inmiddels aangegeven dat ze heel andere verwachtingen had van deze zeilweek en dat ze zich niet prettig voelt. Ze wil graag naar huis. Na de lunch varen we door naar Grou. Daar aangekomen wordt Maruth door Gitta en Siegert naar de trein gebracht. We eten met z’n allen op het grasveld bij de haven, vandaag ‘Quinoa van Maarten’ maar in een aangepast recept, omdat de champignons al op zijn. Desondanks is het erg lekker.

Tijdens het zeilen de afgelopen dagen is opgevallen dat de Jellie niet goed mee kan komen. Daarom wisselen de Jellie en de André van fok, de André had een (veel) grotere fok en zeilt al een paar dagen voorop. Elise is van mening dat het formaat van de fok geen wezenlijk verschil uitmaakt, maar dat Esther een veenlijk onder haar boot heeft hangen, die een vertraging oplevert.

’s Avonds speelt Esther gitaar en zingen we een aantal liedjes, onder het genot van borrelnootjes, chips en biologische wijn.

Maandag 24 juli

Grou ~ Wildsteiger aan de kromme Ee

Omdat de nachten voor mijn gevoel steeds langer worden – ik krijg steeds meer slaap – en mijn zeilgenoten ook allemaal voor een lange dag zeilen gaan, hebben we gisteravond afgesproken vanmorgen om 8.30 te starten met de verschillende activiteiten. Boodschappen, naar de bakker, ontbijt klaarmaken, douchen, etc. Toch valt de activiteit ’s morgens vroeg wat tegen pas om 9.15 is iedereen, weliswaar goedgemutst, aan de slag. Evelien en Kim zijn samen Grou in geweest om kaartjes te kopen voor oma’s, opa’s, ouders, vrienden en vriendinnen die na het ontbijt worden verdeeld en geschreven.

De wind is ook vandaag niet matig-krachtig te noemen. Het PM kanaal oversteken lijkt dan ook niet zeilend mogelijk. Esther, dit jaar voor het eerst motorbeheerder, wist met haar kracht de motor te starten en een sleep te formeren. Ook op het water is het warm, warm, warm… Siegert constateert na het horen van meerdere liedjes: ‘Dit is beter dan muziek uit blik’. Een aantal van ons nemen een duik, anderen gooien met hoosblikken water of bedenken een limmerick. (zie onder)

Er was eens een meisje uit Laren

die wilde een valkje gaan varen

ze krijgt de wind stil

dat is niet wat ze wil

ze voelt dus geen wind door haar haren.

Met elkaar spelen we een balspel, waarbij de volleybal van boot naar boot wordt gegooid. Aan het einde van de middag leggen we aan op een mooie wildsteiger met veel beestjes en een, zo bleek later, wandelroute van het Fryske Gea. Van verschillende fokken maken de jongens een zonnescherm. Moeilijk te beschrijven hoe het er precies uitzag, maar misschien zijn er goede foto’s van te vinden. Vandaag eten we rijst met Garamasellasaus (jummie!) en een salade. Na het eten gaat de helft van de groep zeilen en de andere helft wandelen. In de wandelgroep worden filosofische discussies gevoerd en concluderen de jongens dat agnosticisme gelijk is aan het vrouw zijn. (deze opmerking zal nog gevolgen hebben…) De zeilploeg spot op het meer 3 skoutsjes en koopt voor het eerst ijsjes bij de ijsjesboot.

Bij ‘thuiskomst’ zitten we met z’n allen rond de kaarsjes en zingen we kampliedjes. Waarna ook Cees ons een liedje leert over de historie van het bier en over 10 kaboutertjes die één voor één verdwijnen, door een overdosis alcohol of door slechte waterbestendigheid. Tegen twaalven liggen we allemaal in de boot en bedenken we aan boord van de Jellie een wraakactie tegenover de machomannen die morgenochtend de wekservice zijn. Veel plannen passeren de revue, maar uiteindelijk gaan we voor extra vroeg opstaan en de jongens voor niks onze boot te laten ‘wekken’. We proberen de ‘beNanning’ nog via sms mee te krijgen in ons plan, maar de telefoons aan boord van de Nanning blijken uit te staan. Maar afwachten hoe dat morgenochtend verloopt…

Dinsdag 25 juli

Wildsteiger aan de kromme Ee ~ Akkrum ~ Terherne

Alex en Cees springen te water om ons te wekken. Ze kloppen op de boot, schreeuwen en merken op dat we misschien een hartstilstand hebben. Wij liggen achter een container op de kant dubbel van het lachen. Op het laatste moment roepen we heel hard ‘Goedenmorgen!!’ We ontbijten met een minimaal aantal boterhammen. Door de warmte wordt er opvallend weinig gegeten. Even ter vergelijking; vorig jaar aten we per dag 3 tot 4 broden, dit jaar 1,5 brood. Door de warmte is ook de boter veranderd in een vettige vochtige vloeibare massa.

Op weg naar Akkrum, om daar te lunchen en water te verversen. Eerder deze week hadden we al een lichte voorliefde voor gijpen geconstateerd bij Elise, vandaag deed ze een recordpoging. Van de wildsteiger naar de haven van Akkrum heeft ze 32 keer gegijpt en is ze maar 2 keer overstag gegaan. Ik denk niet dat iemand dat deze week nog weet te overtreffen.

De bemanning van de André (Cees, Alex, Gitta en Pieter) verveelt zich vandaag en doet aan achteruitzeilen. Verder kunnen ze de haven in Terherne wat lastig vinden, maar uiteindelijk zijn we weer compleet. Vandaag mag ik delegeren bij het koken (!) in samenwerking met Alex, pasta met groente moet het worden. Als therapeutische actie heeft één van mijn reisgenoten bedacht mij de champignons te laten snijden. Gelukkig heb ik deze taak kunnen doorgeven; iemand moet toch roeren? We eten lekker, douchen en Kim doet een poging te zwemmen in de blubber in de haven.

Op naar het terras om de traditionele warme chocolademelk te drinken. De mevrouw van het café/discotheek is verbijsterd over dit verzoek en denkt ons te slim af te zijn door te inventariseren wie er bier wil. Helaas voor haar levert haar dat maar drie enthousiastelingen op en moet ze de rest van de bestelling alsnog onthouden. Ter vermaak ezelen we een paar potjes. Daarna spelen we Cluedo, een theatersportspelletje waarbij je van speler naar speler een aantal gegevens moet doorgeven en uiteindelijk raadt de laatste speler het beroep, de moordlocatie en het moordwapen. Hilariteit alom! (mooie foto’s ook) De Duitse terrasbezoekers houden zich eerst afzijdig, maar kijken later ook over hun schouder mee. In het donker slenteren we terug naar de boten. Morgen zijn Esther en ik de wekservice.

Woensdag 26 juli

Terherne ~ Sneekermeer ~ Wildsteiger Jentjemar

Iedereen is zingend wakker gemaakt. We ontbijten redelijk vlot en vertrekken op weg naar de Heerenzijlbrug voor de lunch. Esther, Elise en Kim hebben een verkorte route gevonden en zijn vervolgens de andere boten kwijt. De andere boten liggen juist te wachten op de Jellie. Uiteindelijk vinden we elkaar weer en eten we ijsjes bij de brug. Esther heeft inmiddels vastgesteld dat Kim meer Evelien is dan Evelien Kim is. Duidelijk is nog niet of Kim of juist Evelien het meest Evelien is. Op de Jellie wordt een wedstrijd watergooien in het grootzeil gehouden.

Aangekomen bij de wildsteiger springen we (Cees, Alex, Siegert, Kim, Esther, Elise en ik) in het water om lekker af te koelen. Ondertussen is Evelien begonnen met het formeren van een kookploeg. Uiteindelijk zitten we allemaal weer groenten te ‘choppen’ dat is eigenlijk ook wel zo gezellig. We eten rijst met wortels, bloemkool en jawel, champignons.

De ballonfeestdagen in Joure zijn begonnen, na het eten kunnen we allerlei ballonnen bewonderen. De afwasploeg is te druk om ballonnen te zien, zij houden een afwasgevecht. Dit resulteert in een kledingruil en natte broeken en shirts. Nog voor we beginnen aan ons dagelijkse theeronde spelen we aan boord van de Jellie, bekerkwartet, waarbij het gaat om het verzinnen van zoveel mogelijk functies voor een plastic beker. (klinkt nu misschien suf, maar is ter plekke heel grappig) Pieter roept: ‘Jongens en dames!’ Heerlijk, toch nog één jongen die geen vrouwonvriendelijke opmerkingen maakt. ’s Avonds ontpopt hij zich tot de echte strijder van de vrouwenrechten door te roepen: ‘Dood aan het bh-bandje’. Lachend in slaap gevallen.

Donderdag 27 juli

Wildsteiger Jentjemar ~ Broek, Zeilboerderij Rufus

Vanmorgen maakte ik opnieuw deel uit van de wekservice. Vanuit onze boot zongen Esther en ik de andere bootjes wakker, althans hun bemanning. We zijn gedurende gister en vanmorgen tot de conclusie gekomen dat beestjes (vliegen, wespen, horzels, etc.) het slechtste in je naar boven brengen. De bootindeling wijkt een beetje af van de vorige dagen, we wisselen wel steeds, maar vandaag zijn de aantallen verschoven. Er is onweer voorspelt en een aantal mensen wil zo snel mogelijk naar de plaats van bestemming, anderen willen op het meer zeilen tot de dreiging te groot wordt en Alex en Cees gaan samen weg, vermoedelijk om zo snel mogelijk weer te kunnen gaan slapen. (Later bleken ze ook hun vaardigheid in achteruitgijpen te hebben geoefend)

Op het meer oefenen we tot in den treure het man overboord manoeuvre. Het gaat steeds beter, al is het makkelijker om bij bijna windstil weer, de drenkeling gewoon naar de boot te laten zwemmen. Kim en ik nemen nog een lekkere duik in het meer en hangen aan de achterlandvast aan de zeilboot. Om daarna wat bij te komen drinken we een kop thee aan boord. Elise gooit het over zich heen en zegt ‘mijn broek is warm en nat’, wat weer de nodige associaties opleverde. De afspraak was om 15 uur terug te zijn in de haven, om 17 uur werden we door de Jellie (met motor) opgehaald. De tijd vergeten…

Bij Rufus is iedereen uitgeteld. Elise merkt op: ‘Als je last hebt van een houten kont, dan moet je op je buik gaan zitten.’ We spelen in de speeltuin op het schommelnet, de schommels, de trampoline en de glijbaan. De douches zijn voor het eerst deze week gratis, maar door de hitte kom je er natter uit de doucheruimte dan dat je was toen je nog onder de straal stond. Op een veld vol teken hebben we een heerlijke soep gekookt met de groente, bonen, quinoa en wat er nog meer over is van de afgelopen week.

’s Avonds zitten we met z’n allen aan één picknicktafel nootjes, koekjes en chips te eten, onder het genot van een (h)eerlijk kopje biologische grasthee. Het voorspelde onweer is uitgebleven.

Vrijdag 28 juli

Broek, Zeilboerderij Rufus ~ Langweer

Tik, tik, tik… Regen. Voor het eerst deze week is onze dektent nat en wordt het indoor-inpakken. Pas na een halfuur blijkt dat we iets te fanatiek van stapel zijn gelopen, de andere boten liggen nog lekker te slapen. Een week buiten zijn breekt je op. Ik ben moe en geïrriteerd en merk dat ook anderen niet meer optimaal flexibel zijn. Na een ontbijt bestaande uit soep en boterhammen, spelen we een knoop. Everybody happy!

Het waait niet hard (eigenlijk waait het helemaal niet) en voor 15.30 moeten we in de haven van Langweer zijn. Er zit niks anders op dan er rechtstreeks naar toe te zeilen. Onderweg besluiten we, bemanning van de Jellie en de Nanning om dan maar te catamaran zeilen. Veel extra snelheid levert het niet op, maar het is wel dubbel gezellig! Onderweg zien we een schaap dat mank loopt. Elise belt Rufus en zij beloven de boer te bellen. Goede daad voor vandaag!

Op het water beleven we verder weinig spectaculairs, al is wel vermeldenswaardig dat Elise op ramkoers voer met een meerpaal van 2 meter hoog en 1,5 meter breed. ‘Ik had hem niet gezien’. Voor de laatste keer strijken en hijsen we de mast en koersen we over de Langweerderwielen naar botenverhuur De Schakel.

Bij de verhuurder aangekomen maken we stapels, boot, JMA, persoonlijk. Verder soppen we de boot en ordenen we de spullen. Traditiegetrouw eten we na het opruimen patat met een snack en nemen afscheid van elkaar.

Een geweldige zonnige, warme en slopende zeilweek om nooit meer te vergeten!