Je komt op vrijdagavond rond de klok van (toen nog) half zeven een oude boot binnenscharrelen, met een hele hoop bagage en de geur van prei en selderij komt je al tegemoet. En natuurlijk niet alleen het eten. Het is binnen al een gezellige boel. Op de bank wordt muziek gemaakt. Zeker zes mensen kletsen bij tijdens het groenten snijden en er wordt flink heen en weer gewandeld over de boot door mensen die een prettig plekje zoeken om de nachten door te brengen.

Met enkele SPH-spelletjes proberen alle groepsleden, na een heerlijke preisoep, elkaar een beetje te leren kennen. Dat gaat gepaard met een hoop gelag en veel enthousiasme. Al betwijfelen enkele groepsleden de functionaliteit van deze spelletjes en wordt de JMA-discussie over de zomer en wintertijd gestart. Later meer over dit fenomeen…

Aan het einde van de avond is iedereen binnen, heeft een plekje om te slapen en worden er spelletjes gespeeld. Vooral Carcasonne (met Engelse ondertiteling voor Kate) is heel populair. De muziek instrumenten zijn geïnventariseerd, en met drie gitaren, één dwarsfluit, één blokfluit, één tamboerijn en vier schudeieren beloofd ook de muzikaliteit nog goed aan bod te komen. De kachel hoeft niet aan, want het is plofheet!

Het opstaan op zaterdag is een verademing onder de muzikale klanken van de gitaar en een paar prachtige stemmen. Omdat ik nog niet helemaal goed wakker was kan ik helaas niet vermelden wie het waren… Sorry. (Eelke en Esther ik weet dat jullie erbij waren) Aan de lange tafel wordt het ontbijt klaargemaakt en wordt er een bootindeling gemaakt tijdens het nuttigen van het ontbijt. Vandaag schipperen Elisabeth, Aad, Nieke en Esther.

Een twintigtal minuten later is iedereen bezig met het optuigen van de boten, het verzamelen van spullen, tanden poetsen en de afwas. Nadat ook de koekjes, het brood, de appels en de theekannen zijn verdeeld kunnen vertrekken. Kruisen maar! De Pûde wil maar niet op gang komen en lijkt door stroop te varen.

Rufus eindelijk buiten zicht, we kunnen vaart maken. Het weer is heerlijk. En ook een ander natuurverschijnsel kunnen we, met enige uitleg van Frans, bewonderen. Rond de zon heeft zich een cirkel gevormd. Het zonlicht weerkaatst in ijskristallen en er ontstaat een bijzon. (Ik studeer niet in Wageningen en kan de exacte toedracht van het voorval niet verklaren)

Flink manoeuvreren om bij de lunchplek te komen en dan gaat het mis. Het roer van de Pûde heeft een dusdanige beschadiging opgelopen dat er niet meer met de boot gezeild kan worden. Aad, Elise en Nicole gaan na de lunch naar de pond om de mensen van Rufus te ontmoeten voor een herstelwerkzaamheid. Nog even een knoopje en dan verder. De andere boten varen, nu elk met vijf bemanningsleden. Vooral de boot onder de bezielende leiding van Esther, beleeft een muzikale middag. Verder wordt er kennis gemaakt met de Bramkoers. Dat moet in positieve zin geweest zijn…

’s Avonds een heerlijke maaltijd bestaande uit rijst met een kikkererwtenpapje. Al snel volgen weer de spelletjes onder het genot van een kopje thee mét een zak chips. De gitaren worden tevoorschijn gehaald en al snel klinken de vrolijke melodieën over het water. “Hoe verder de avond vordert, hoe harder de muziek”: moeten de buren gedacht hebben. Maar dat is slechts hypothetisch want we hadden geen buren. Vooral ‘Bella ciau’ en ‘De Egelantier’ waren favoriet. Naast een complete verzameling canons. De avond eindigt op het dek, onder een schitterend heldere sterrenhemel.

Tijd om op te staan. Laten we maar zeggen om half acht, voor ons nog half negen, we moesten onze klokken nog verzetten. Onder het motto, half uur langer slapen, half uur langer zeilen, leek dit de meest voor de hand liggende oplossing. Aad hebben we er niet meer over gehoord, dus we mogen aannemen dat ook hij zich hierin heeft gevonden. Omdat het weer ons het water op trok, hebben we snel ontbeten. Om tien uur (was het nou oude of nieuwe tijd) zeilden we richting Snekermeer. Wind, zon, ongeveer 20 graden, heerlijk.

Zo’n bijna zomerse dag vraagt om een zomerse actie. Tenminste voor Frans, Beitske, Maarten en Nieke. Zij besloten tijdens de lunch lekker te gaan zwemmen. Enigszins met een reden aangezien er een beker was gezonken. Helaas is deze niet meer boven water gekomen…

Een eindeloze middag op het water. De boten hard en scheef over de meren. Wind én water in je gezicht. Vrolijke zeilers die alle ruimte hadden op het rustige meer. Er werd snelheid gemaakt, hier en daar verscheen een rif in het zeil. Wind, wind, wind!!! Eelke verbrand, maar gelukkig niemand zeeziek. Jammer dat dan de tijd vliegt!

In een paar uur tijd moest er aan boord van de thuisbasis nog veel gebeuren. Chocolademelk en Kliekjessoep (overheerlijk trouwens) met de laatste bergen brood om bij te komen. Stapels afwas, tassen inpakken en verzamelen. Boten schoonmaken, zwemvesten verzamelen, wc schrobben en natuurlijk lekker verder praten en zingen bij al deze activiteiten.

Laat ik nog even een nieuw fenomeen aan de orde brengen, de JMA eind-van-het-weekend-uitverkoop. De producten die overbleven en niet konden worden bewaard zochten allemaal een nieuw tehuis. Elise met een goede verkoopbabbel probeerde de JMA kas nog enigszins te spekken… Wie weet bij het volgende weekend een JMA veiling!

En dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. Na de mededeling dat er nieuwe organisatoren en een kok nodig zijn, luisterden we nog naar Cate die iedereen bedankte voor een geweldig weekend. En natuurlijk konden we niet naar huis zonder nog één knoop te hebben gemaakt. We eindigden in twee prachtige cirkels!

Nu rest ook mij niks meer dan iedereen te bedanken voor een geweldig weekend, met schitterend zeilweer, lekker eten, een goed onderkomen en een heleboel gezelligheid. Dus… Aad, Annemieke, Beitske, Bram, Dorinde, Eelke, Elise, Elisabeth, Esther, Frans, Kate, Maarten, Naomi, Nicole, Nieke, Remco en Sanne BEDANKT!!