Klimaat

Hierbij een kleine rondleiding door het conferentie centrum. Sorry voor mijn gestotter en soms rare taalgebruik, Dat krijg je als je de hele dag Engels praat en je weer in het Nederlands moet praten :-)

Je wil niet weten hoe fijn het is om te slapen! Na een week veel te weinig geslapen te hebben, ben ik vanochtend later opgestaan en heb ik gisteren de blog maar even laten schieten.

Gisteren heb ik uitgevonden dat het heel moeilijk is om knoop in hele grote ballonnen te leggen. Young Friends of the Earth deed een actie in verband met de EU heads of state meeting, die in Brussel plaats vond. Een spandoek, met de Slogan "EU: Up your targets", werd door grote ballonnen in de lucht gehouden. Met deze actie maakten we een connectie met het onderzoek dat Friends of the Earth Europe heeft gedaan naar de mogelijkheid van 40% emissie reductie in Europa. Resultaat van het onderzoek; Het is mogelijk, ook zonder je CO2 af te kopen in het buitenland. Een baanbrekend onderzoek dus, waarmee de EU eigenlijk geen reden meer heeft om niet voor 40% reductie in 2020 te gaan. Lees het onderzoek

Op dezelfde dag was de "youth and future generation day"  op de conferentie. Jongeren stonden centraal en probeerden zo zichtbaar mogelijk te zijn, dit om iedereen op de conferentie duidelijk te maken dat het hier om onze toekomst gaat.

Het grappige is dat Nederland geld heeft gegeven zodat de internationale jongeren zich hier kunnen organiseren en niet geheel toevallig droegen alle jongeren oranje t-shirts met de Slogan "How old will you be in 2050", er werden ook oranje sjaals uitgedeeld met de zelfde slogan en de Nederlandse tulp. Een echte orangewash noem ik het.

De conferentie was zo oranje getint dat ik meer het idee had dat ik op een voetbal wedstrijd was en niet op een klimaat conferentie.

Het is dag twee van de conferentie en eigenlijk heb ik nog alleen maar een klein gedeelte van de conferentie gezien. Ik zit, omringt door honderden mensen, achter mijn laptop. Ik schrijf persberichten, bereid acties voor, blog, twitter. En als de blaas het echt niet meer aankan, lobby ik met delegatieleden in de rij naar de WC. Een conferentie als deze is bizar: duizenden mensen die rondlopen, vergaderen en zich achter hun laptops verschuilen.

Even bizar zijn de onderhandelingen. Dit heeft te maken met het complexe systeem van de internationale politiek. Op dit moment is bijvoorbeeld de transparantie van de onderhandelingen een hot item. Veel milieu- en mensenrechtenorganisaties en delegatieleden zijn niet blij met de gesloten vergaderingen en achterkamertjespolitiek die zich op de conferentie afspeelt. Denemarken, de host van dit circus, speelt hierin een grote rol.

Je merkt dat de ontwikkelingslanden het niet meer accepteren dat de rijke landen hun eigen politiek een-tweetjes hebben. Ze voelen zich, als meest kwetsbare landen, ondermijnt door het `sterke` Westen, die zelf geen hoge ambities hebben en de kwetsbaarheid van deze landen niet serieus nemen doordat ze geen financiële toezeggingen willen doen om deze landen te helpen. In Barcelona pikten een aantal Afrikaanse landen het niet langer en deden uit protest een aantal dagen niet mee met de onderhandelingen. Er gaan geruchten dat dit weer kan gebeuren.

En zo kwakkelen de onderhandelingen voort en wordt er weinig vooruitgang geboekt. Dit zie je wel vaker in de eerste week, maar ik houd mijn hart vast.

Vanochtend was mijn eerste dag van de VN klimaat onderhandelingen, verrassend genoeg was het minder hectisch dan ik gedacht had.

Ik heb zelf wel eens een conferentie georganiseerd maar je vraagt je wel af wat voor mega logistieke operatie achter deze conferenties zit. 30.000 mensen zijn van plan om naar de conferentie te komen, waarvan 10.000 delegatieleden van alle landen en 20.000 andere groepen als NGO' s, journalisten, lobbyisten en VN observators.

Tijdens de conferentie worden er per dag een groot aantal acties georganiseerd door milieu organisaties om zo de delegatie leden te beïnvloeden en op de eerste dag leek er een actie explosie te zijn. Er was een Flashdance, Drumband, Die-ins, Greenpeace deelde Koffie uit en een van onze Friends of the Earth groep organiseerde kwam met een ijssculptuur in...je raad het al...de vorm van een zeemeermin, het symbool van Kopenhagen. (Leuk om te weten is dat JMA op 9 december ook een ijssculptuur zal maken in Utrecht.)

De eerste dag werd traditioneel gebruikt om alle werkgroepen te openen. Alle landen kregen spreek ruimte om hun ambities voor de conferentie uit te spreken. Er werden mooie woorden gesproken, maar het is afwachten of er uiteindelijk ook echt iets uit zal komen en of deze ambities om zullen zetten in harde afspraken. We willen dat de geïndustrialiseerde landen hun historische verantwoordelijkheid voor de uitstoot zullen nemen en zich zullen committeren aan 40% CO2 reductie in 2020 en harde financiële toezeggingen aan ontwikkelingslanden zullen doen, zodat ze zich kunnen wapenen tegen de gevolgen van klimaatverandering.

Op het moment zijn we nog ver van dit droombeeld maar laten we hopen dat er wonderen zullen gebeuren in de komende 2 weken.