De COP15 is over en wij zijn weer thuis. Gisteren reed de Kopenhagen-express met een groot deel van de Nederlandse vertegenwoordiging in Kopenhagen weer Utrecht binnen, en stapten we enigszins verdwaasd de trein uit. Door het mooie winterweer en het vooruitzicht op een witte kerst is het misschien makkelijk om de urgentie van klimaatverandering en de teleurstellende uitkomst van de onderhandelingen te vergeten. Maar al zijn we nu een beetje snotterig en stil, onze strijdlust voor een rechtvaardig en toereikend klimaatakkoord is er de afgelopen weken niet minder op geworden. In Oktober beloofde Minister Cramer nog aan JMA dat er geen plan B was voor Kopenhagen, enkel een plan A... Maar nu is het toch plan B geworden met een akkoord zonder bindende regelgeving. Vooral tegenover ons, en alle komende generaties is dit een onverantwoord en laf besluit.
En nu gaan we verder!
JMA zal zich ook in 2010 in gaan zetten voor een beter klimaat beleid, hier in Nederland en samen met Young Friends of the Earth ook op Internationaal gebied.
Doe ook mee met JMA in 2010!
]]>
Gelukkig is er in het Klimaforum, de 'People's Climate Summit' ook elke dag een hoop te beleven. Na dat ik had besloten niet langer te wachten in de kou voor het Bella centrum, ging ik naar een lezing van Bill McGibben, een milieukundige die de internationale beweging 350.org heeft opgezet. Daarnaast was er een toespraak van President Mohammed Nasheed van de Maladiven die aangaf dat zijn land zich als doel heeft gesteld om in 2020 'carbon neutral' te zijn. Deze twee mannen zijn een inspiratie, leiders die laten zien hoe het anders kan en moet, en die elke keer weer benadrukken hoe essentieel het is dat iedereen actie onderneemt, hoe groot of klein je als land of als persoon ook bent. 
of de vele anderen die met mij in de rij stonden, ook maar enige invloed konden uitoefenen op de VN of de staatshoofden die over onze toekomst beslissen. Maar toen Bill McKibben en President Nasheed hun verhaal deden, en toen ik in de workshop over non-violent communication samen met anderen probeerde te definiëren wat het precies is dat we willen en nodig hebben en hoe we dit op een effectieve en respectvolle manier duidelijk kunnen maken aan anderen, realiseerde ik me weer opnieuw hoe belangrijk het is voor iedereen dat je doet wat je kan. In je eigen huis, familie, school of land. Er zijn zoveel mensen over de hele wereld die een positieve verandering teweeg aan het brengen zijn en kleine initiatieven kunnen een heel groot verschil maken!
Naast de turbulentie buiten, was de eerste onderhandelingsdag van de 2de week van de COP zeer heftig. Vandaag besloten Afrika en de G77 (google het maar) om te stoppen met de onderhandelingen totdat de Annex 1 landen beginnen zich te committeren aan de nieuwe emissie reductie doelstellingen van het tweede termijn van Kyoto. Ook dit is een complex politiek verhaal. 
proces nog langer zal maken en we moeten NU handelen en de Annex 1 landen moeten zo snel mogelijk committeren aan nieuwe reductie doelstellingen. Zij hebben namelijk de historische verantwoordelijkheid van de emissie uitstoot uit het verleden en moeten deze NU reduceren, voordat we van andere landen verwachten wat ze doen. 
Vanochtend organiseerde Friends of the Earth International de “Flood for Climate Justice”. Met deze demonstratie wil FoEI duidelijk maken dat de wereld Climate Justice nodig heeft, zonder het gebruik van slechte oplossingen, als een emissie handelssysteem, die niet echt bijdragen aan het oplossen van de klimaat crisis. 
een grote rol op de klimaat onderhandelingen. Het komt er op neer dat overheden uit de ontwikkelde landen zich aan de beloofde reductie doelstellingen kunnen houden door binnen een markt mechanisme hun reducties af te kopen. Ze hoeven dus niet perse te investeren in de nationale ontwikkeling van duurzame oplossingen. Overheden kunnen dus nog steeds door gaan met de massale uitstoot van CO2, door bijvoorbeeld de bouw van een nieuwe kolencentrale en kunnen de toegenomen emissies in het goedkoop afkopen door te investeren in duurzaamheidsprojecten in het buitenland. 
Gisteren heb ik uitgevonden dat het
heel moeilijk is om knoop in hele grote ballonnen te leggen. Young
Friends of the Earth deed een actie in verband met de EU heads of
state meeting, die in Brussel plaats vond. Een spandoek,
met de Slogan "EU: Up your targets", werd door grote ballonnen in de
lucht gehouden. Met deze actie maakten we een connectie met het
onderzoek dat Friends of the Earth Europe heeft gedaan naar de
mogelijkheid van 40% emissie reductie in Europa. Resultaat van het
onderzoek; Het is mogelijk, ook zonder je CO2 af te kopen in het
buitenland. Een baanbrekend onderzoek dus, waarmee de EU eigenlijk
geen reden meer heeft om niet voor 40% reductie in 2020 te gaan. 
Het is dag twee van de conferentie en eigenlijk heb ik nog alleen
maar een klein gedeelte van de conferentie gezien. Ik zit, omringt door
honderden mensen, achter mijn laptop. Ik schrijf persberichten, bereid
acties voor, blog, twitter. En als de blaas het echt niet meer aankan,
lobby ik met delegatieleden in de rij naar de WC. Een conferentie als
deze is bizar: duizenden mensen die rondlopen, vergaderen en zich
achter hun laptops verschuilen.
Tijdens
de conferentie worden er per dag een groot
aantal acties georganiseerd door milieu
organisaties om zo de delegatie leden te
beïnvloeden en op de eerste dag leek er een actie explosie te zijn. Er was een Flashdance,
Drumband, Die-ins, Greenpeace deelde Koffie uit en een van onze
Friends of the Earth groep organiseerde kwam met een ijssculptuur
in...je raad het al...de vorm van een zeemeermin, het symbool van
Kopenhagen. (Leuk om te weten is dat JMA op 9
december ook een ijssculptuur zal maken in Utrecht.)