Job van den Assem
15-12-2009
Chaos.
Op de eerste dag van de 2de week probeerden duizenden mensen de conferentie binnen te komen. Ik stapte bij het metro station uit en kwam terecht in een grote chaos, duizenden mensen met en zonder accreditatie werden bij de hekken tegen gehouden. Ik heb 1,5 uur in de rij gestaan en heb zelfs verhalen gehoord van mensen die 7uur in de rij hebben gestaan.
Naast de turbulentie buiten, was de eerste onderhandelingsdag van de 2de week van de COP zeer heftig. Vandaag besloten Afrika en de G77 (google het maar) om te stoppen met de onderhandelingen totdat de Annex 1 landen beginnen zich te committeren aan de nieuwe emissie reductie doelstellingen van het tweede termijn van Kyoto. Ook dit is een complex politiek verhaal.
De Annex 1 landen zijn een verzameling van geïndustrialiseerde landen (o.a. de EU, Australie, Japan en de VS) die zich aan het Kyoto protocol houden. (behalve de VS aangezien zij het Kyoto verdrag niet hebben erkent) Kyoto is het enige wettelijke raamwerk waar reducties eisen in vastgelegd zijn. De annex 1 landen zijn een groot aantal jaren geleden vastgelegd en andere landen hebben in de afgelopen jaren een economische groei doorgemaakt. Veel Annex 1 landen vinden daarom dat deze landen ook bindende wetgeving moeten krijgen om de emissies te reduceren en willen daarnaast dat de VS weer aan boord komt.
Een nieuw raamwerk opzetten is een complex iets dat het
proces nog langer zal maken en we moeten NU handelen en de Annex 1 landen moeten zo snel mogelijk committeren aan nieuwe reductie doelstellingen. Zij hebben namelijk de historische verantwoordelijkheid van de emissie uitstoot uit het verleden en moeten deze NU reduceren, voordat we van andere landen verwachten wat ze doen.
En daarvoor heb ik 1,5 uur in de rij gestaan ;-)
12-12-2009
The Flood for Climate Justice
Vanochtend organiseerde Friends of the Earth International de “Flood for Climate Justice”. Met deze demonstratie wil FoEI duidelijk maken dat de wereld Climate Justice nodig heeft, zonder het gebruik van slechte oplossingen, als een emissie handelssysteem, die niet echt bijdragen aan het oplossen van de klimaat crisis. 
een grote rol op de klimaat onderhandelingen. Het komt er op neer dat overheden uit de ontwikkelde landen zich aan de beloofde reductie doelstellingen kunnen houden door binnen een markt mechanisme hun reducties af te kopen. Ze hoeven dus niet perse te investeren in de nationale ontwikkeling van duurzame oplossingen. Overheden kunnen dus nog steeds door gaan met de massale uitstoot van CO2, door bijvoorbeeld de bouw van een nieuwe kolencentrale en kunnen de toegenomen emissies in het goedkoop afkopen door te investeren in duurzaamheidsprojecten in het buitenland. Bekijk de foto' s hier
11-12-2009
Een kleine rondleiding.
Hierbij een kleine rondleiding door het conferentie centrum. Sorry voor mijn gestotter en soms rare taalgebruik, Dat krijg je als je de hele dag Engels praat en je weer in het Nederlands moet praten :-)
Orangewashing
Je wil niet weten hoe fijn het is om te slapen! Na een week veel te weinig geslapen te hebben, ben ik vanochtend later opgestaan en heb ik gisteren de blog maar even laten schieten.
Gisteren heb ik uitgevonden dat het
heel moeilijk is om knoop in hele grote ballonnen te leggen. Young
Friends of the Earth deed een actie in verband met de EU heads of
state meeting, die in Brussel plaats vond. Een spandoek,
met de Slogan "EU: Up your targets", werd door grote ballonnen in de
lucht gehouden. Met deze actie maakten we een connectie met het
onderzoek dat Friends of the Earth Europe heeft gedaan naar de
mogelijkheid van 40% emissie reductie in Europa. Resultaat van het
onderzoek; Het is mogelijk, ook zonder je CO2 af te kopen in het
buitenland. Een baanbrekend onderzoek dus, waarmee de EU eigenlijk
geen reden meer heeft om niet voor 40% reductie in 2020 te gaan. Lees
het onderzoek
Op dezelfde dag was de "youth and future generation day" op de conferentie. Jongeren stonden centraal en probeerden zo zichtbaar mogelijk te zijn, dit om iedereen op de conferentie duidelijk te maken dat het hier om onze toekomst gaat.
Het grappige is dat Nederland geld heeft gegeven zodat de internationale jongeren zich hier kunnen organiseren en niet geheel toevallig droegen alle jongeren oranje t-shirts met de Slogan "How old will you be in 2050", er werden ook oranje sjaals uitgedeeld met de zelfde slogan en de Nederlandse tulp. Een echte orangewash noem ik het.
De conferentie was zo oranje getint dat ik meer het idee had dat ik op een voetbal wedstrijd was en niet op een klimaat conferentie.
09-12-2009
Transparantie rocks
Het is dag twee van de conferentie en eigenlijk heb ik nog alleen
maar een klein gedeelte van de conferentie gezien. Ik zit, omringt door
honderden mensen, achter mijn laptop. Ik schrijf persberichten, bereid
acties voor, blog, twitter. En als de blaas het echt niet meer aankan,
lobby ik met delegatieleden in de rij naar de WC. Een conferentie als
deze is bizar: duizenden mensen die rondlopen, vergaderen en zich
achter hun laptops verschuilen.
Even bizar zijn de onderhandelingen. Dit heeft te maken met het complexe systeem van de internationale politiek. Op dit moment is bijvoorbeeld de transparantie van de onderhandelingen een hot item. Veel milieu- en mensenrechtenorganisaties en delegatieleden zijn niet blij met de gesloten vergaderingen en achterkamertjespolitiek die zich op de conferentie afspeelt. Denemarken, de host van dit circus, speelt hierin een grote rol.
Je merkt dat de ontwikkelingslanden het niet meer accepteren dat de
rijke landen hun eigen politiek een-tweetjes hebben. Ze voelen zich,
als meest kwetsbare landen, ondermijnt door het `sterke` Westen, die
zelf geen hoge ambities hebben en de kwetsbaarheid van deze landen niet
serieus nemen doordat ze geen financiële toezeggingen willen doen om
deze landen te helpen. In Barcelona pikten een aantal Afrikaanse landen
het niet langer en deden uit protest een aantal dagen niet mee met de
onderhandelingen. Er gaan geruchten dat dit weer kan gebeuren.
En
zo kwakkelen de onderhandelingen voort en wordt er weinig vooruitgang
geboekt. Dit zie je wel vaker in de eerste week, maar ik houd mijn hart
vast.
