GroenLinks: ja knikken en instemmen
Iedere ambassadeur heeft een politieke partij tot zich genomen om te volgen. Van mij krijgen jullie van alles te lezen over Groenlinks. Geen foute partij, voor iemand die redelijk wat op heeft met het milieu. Wellicht is het jammer dat ik niet echt kritisch kan zijn. Een stevig debat schuw ik niet, maar na het lezen van het partijprogramma van GL kon ik alleen maar ja knikken en instemmen.
Groenlinks ziet een heel nieuw Europa voor zich. En waarom ook niet? We bevinden ons midden in verschillende crises. Met de ongebreidelde consumptie van de afgelopen decennia hebben we niet alleen voor een economische crisis gezorgd, we dreigen ook onze leefomgeving te verpesten. Groenlinks stelt een ‘New Green Deal’ voor, waarbij de twee crises samen worden opgelost. Eigenlijk niet meer dan logisch: wat samen is ontstaan kan het beste ook weer samen opgelost worden. De economie in ontwikkelingslanden ga je niet stimuleren door er nieuwe kolencentrales te bouwen als diezelfde centrales na 40 jaar weer ontmanteld kunnen worden. Terwijl ze zo’n land ook nog eens opzadelen met milieu problemen. De oplossingen van de 21e eeuw dienen innovatief te zijn en niet enkel gestoeld op winst- of kortetermijndenken. Europa bezit veel kennis. Kennis waarmee we andere landen kunnen helpen, zodat ze niet from scratch hoeven te starten. Met z’n allen willen we vooruit: hulp dient geboden te worden waar nodig. Europa is er tegelijkertijd ook nog lang niet.
Duurzaam opgewekte energie vormt nog maar een klein percentage van de totale energievoorraad. Dat is een van de redenen waarom Groenlinks pleit voor een supernet voor groene stroom. Stroom opgewekt uit zon en wind. Windmolenparken op de Noordzee, zonnespiegelparken in Noord-Afrika. Aardwarmtecentrales in IJsland en verantwoorde biobrandstoffen die kostbare landbouwgrond niet verkwanselt maar goed benut. Hoe bedoel je, dit is nog niet mogelijk? De techniek is voorhanden, de tijd is rijp. Rest ons één belangrijk ingrediënt voor een geslaagde milieucake: de wil. Politieke wil, menselijke wil, het maakt niet uit: we moeten willen. Inzien dat verandering nodig is en onze schouders eronder zetten. Of course we can! .
