De twee gezichten van de PVV: angsthaas en haantje de voorste!
Het Europese Verkiezingsprogramma van de Partij voor de Vrijheid beslaat welgeteld 296 woorden. Ter vergelijking: het equivalent van de Partij voor de Dieren telt er ruim 30000. Natuurlijk is kwantiteit geen garantie voor kwaliteit, maar het is wel degelijk een indicatie van de politieke strategie van Geert Wilders en consorten. Namelijk: opportunisme en populisme ten top.
De kopjes luiden: ‘Opkomen voor Nederland’, ‘Stop de miljardenstroom’, ‘Eurabie of Europa’, ‘Turkije nooit welkom’, ‘Geen uitbreiding’, ‘Economische samenwerking: ja’ en ‘Toch een referendum…’. Kortom: chauvinisme, protectionisme, xenofobie en demagogie. Het is de logica van een slecht opgevoed kind: ikke, ikke, ikke, de rest kan stikken. Een neurotisch wij-versus-zij denken. Als het met ‘ons’, de zogenaamd eerlijke, hardwerkende, onheus bejegende autochtone Nederlanders maar goed gaat, dan mag de rest het lekker zelf uitzoeken. Dat is de boodschap. Niemand dient zich met ons te bemoeien, wij regelen onze zaakjes zelf wel. Het is beter ons stuk voor stuk terug te trekken in onze nationale schulp.
De Partij voor de Vrijheid, een niet erg passende naam overigens, heeft geen visie, draagt geen oplossingen aan, en teert uitsluitend op angst, wrok en verontwaardiging. Het is een reactionaire anti-partij, die zich absoluut geen raad weet met de ontwikkelingen van de moderne tijd. Niets hebben ze te melden over de toekomst, noch van de aarde, noch van de mensheid. Het gaat hen niet om het behoud van natuur en milieu, niet om een respectvolle omgang met dieren, niet om internationale solidariteit en samenwerking, niet om vooruit- en voortgang. Zij willen macht, om hun achterban een paar kruimels toe te werpen en halsstarrig vast te houden aan omstandigheden die nooit zullen wederkeren. Gedane zaken nemen geen keer, luidt het spreekwoord. Ook niet als politici of burgers dat heel erg hopen.
De PVV zit opgesloten in het verleden, in haar eigen wensbeelden en projecties. Het is de ultieme one-issue partij: ‘Wij (de Nederlanders) meer, zij (de moslims en buitenlanders) minder. Wij hier, jullie daar.’ Enzovoorts. Het is gewoon te eenvoudig. Zulke monolithische ideologie is, als het die naam überhaupt verdient, een plompe poging de complexiteit van de werkelijkheid zodanig te simplificeren dat het binnen een bevooroordeeld en gefixeerd stramien past. De psycholoog Maslow zei al: ‘Voor wie alleen een hamer heeft, wordt alles een spijker."
De PVV heeft niets, maar dan ook helemaal niets te zoeken in Europa. Al hun ‘fatsoenlijke’ of ‘redelijke’ standpunten (nog geen handvol), worden reeds vertegenwoordigd door andere partijen. De rest is de moeite van het overwegen niet eens waard. Wat ze ook zeggen, je kunt bij voorbaat voorspellen wat de strekking is. Die is namelijk altijd dezelfde, wat de kwestie, wat het dilemma ook moge zijn. Hup Holland, hup! Zolang wij maar niet in ons hempie staan, mag de rest doodvriezen…
De PVV pretendeert 'sociaal' te zijn, namens en voor hun electoraat, maar ondertussen houden zij geen enkele rekening met onze toekomst, die voor de jongere generaties altijd het meest kwetsbaar en belangwekkend is. De PVV kiest niet voor duurzaamheid, niet voor het behoud van een vrucht- en leefbare aarde, maar voor het gelijk van hun heilig en onaantastbaar verklaarde beginselen. Wij, de stakeholders, zijn slechts hun stropoppen, die ze verbranden zodra we hen van nut geweest zijn.
