Bezoek Europees parlement - Jeroen - Stem Europa
Politieke verkiezingen zijn ooit in het leven geroepen om de ‘normale mens’ bij het bestuur van een land te betrekken. Om ervoor te zorgen dat het reilen en zeilen van een staat uiteindelijk niet wordt bepaald door hoge heren achter de schermen, maar door de burger. Gek genoeg lijken weinig mensen te weten dat ook Europa verkiezingen houdt. Ja, in Europa wordt gestemd!
Voor de Europa kenner klinkt dit bekend. Toch is dat niet het geval: bij de laatste zogeheten Europese Parlementsverkiezingen bedroeg de opkomst in Nederland 39,1% tegen 45,6% in heel Europa. Met een opkomstpercentage van 80,35% bij de Tweede Kamerverkiezingen loopt Europa qua bekendheid dus achter. Waarom? Staat het te ver van ons vandaan? Raakt de Europese politiek ons dagelijks leven niet genoeg?
Integendeel. Met 27 landen heb je gemeenschappelijke regels nodig. Op het gebied van de handel, de landbouw en visserij zijn deze er al. De euro is er dankzij Europa. De reden dat jij onbezorgd een Eurotrip kan maken en nergens je paspoort hoeft te laten zien dank je aan Europese wetgeving. Dagelijks hebben we te maken met Europa.
Als ‘Jongeren Ambassadeur’ van het Kies voor Klimaat project schrijf ik deze blog echter niet zomaar. 18 maart jongstleden heb ik samen met mijn medeambassadeurs – tien in totaal – onze Kies voor Klimaat campagne afgetrapt in het Europees Parlement te Brussel. Het doel laat zich raden: met eigen ogen zien hoe het zit met het milieu in Europa. Het milieu én Europa. Interviews met Kathalijne Buitenweg, voorzitter van de ‘groene delegatie’, en Niels van den Berge, beleidsmedewerker milieu in het Europees Parlement, hebben de Europese politiek voor mij veel tastbaarder gemaakt. Door middel van hard werk wordt in Brussel echt wat bereikt. Het is tijd dat wij daar oog voor krijgen.
80% van de besluitvorming op het gebied van het milieu vindt niet plaats op nationaal, maar europees niveau. Dat is niet zo gek als je bedenkt dat CO2-uitstoot nooit een nationale kwestie kan zijn: het ‘reist’ vrijelijk en ongezien over de landsgrenzen. CO2 als ware Europese burger. Ook de energievoorziening is steeds meer een Europese kwestie: willen we voor onszelf kunnen zorgen of afhankelijk zijn van het politiek instabiele Rusland? En als we dan voor onszelf gaan zorgen, hoe eigenlijk?
