SP: De stem die schreeuwt om democratie
Wil je laten zien dat het hoog tijd is om te kappen met de ongewenste eenzijdige en overhaaste Europese integratie waarin economische belangen het steeds winnen van de democratie. Vind jij dat we van Europa geen economische, militaire, superstaat mogen maken, maar een bescheiden, democratische, veilige, sociale, maar vooral schone en duurzame unie? Laat dan je stem horen, schreeuwt de SP. De partij die het meest sceptisch is over de Europese Unie.
Met een stem op de SP geef je directe steun aan een beter, begrijpelijker Europees verdrag. Er moet een leesbaar miniverdrag opgesteld worden waarin de bescherming en bevordering van de democratische en sociale belangen van de burgers centraal staan. Een gezamenlijk landbouwbeleid dat uitgaat van permanente uitbreiding van de productie, zoals het verdrag van Lissabon doet is niet duurzaam en schadelijk voor mens en milieu. Er is beleid nodig dat milieu, dierenwelzijn en landschapsbeheer centraal stelt. Zaken als het tegengaan van klimaatverandering en het ontwikkelen van een duurzame energievoorziening zijn volgens de SP Europese zaken. Wat ze willen bereiken blijft ondergesneeuwd door de felle NEE tegen de grondwet camapgne.
Volgens de SP krijgen burgers in het Europa van vandaag steeds meer te maken met Brusselse besluiten zonder dat zij en hun nationale parlementen hierover iets te zeggen hebben. De Europese Commissie tracht sinds 1992 een Europese grondwet in te voeren. Destijds introduceerden de conservatieve 'neoliberale regeringleiders' het verdrag van Maastricht. Deze als reactie op de economische recessie van de jaren tachtig. Het geloof in Europa als verzorgingsstaat verdween. Volgens de SP behoorde zij destijds tot een van de weinigen die ‘nee’ zeiden tegen het verdrag. Aan de bevolking van de meeste lidstaten werd niets gevraagd. Het verdrag van Maastricht werd verder uitgewerkt in de verdragen van Amsterdam (1997) en Nice (2000). Meer macht voor Brussel en minder voor de afzonderlijke lidstaten volgens de SP, waardoor zij ook bij deze een helder ‘Nee’ lieten klinken.
De kloof tussen Europese burgers en Europees bestuur groeide in sneltreinvaart. Een teken hiervan was de lage opkomst bij de verkiezingen van het Europese Parlement. Politici zeiden ook JA tegen het verdrag van Rome in 2004. Tot in 2005 de burgers werd gevraagd hoe enthousiast ze waren over de Europese grondwet. Helaas, het antwoord was “Nee”.
Het daaropvolgende “hervormingsverdrag” van Lissabon (2007) kwam volgens de SP inhoudelijk overeen met de in 2005 gesneuvelde grondwet. Dit nieuwe verdrag werd door de Ierse kiezers afgewezen. De kiezers van de overige lidstaten werd niets gevraagd. Ook niet in Nederland waar vóór de verkiezingen door de PvdA een referendum beloofd was, maar na de vorming van het kabinet van gedachte was veranderd.
Er is ongetwijfeld een goed functionerend Europese Unie nodig om duurzame verhoudingen met andere grootmachten te bewerkstelligen. En er valt niet te twisten over het belang van Europese samenwerking om problemen als klimaatverandering en milieuvervuiling tegen te gaan.
Echter, in de praktijk wordt er weinig vooruitgang geboekt om ontbossing, zeespiegelstijging en klimaatverandering tegen te gaan. Hoewel Europa beweerd koploper te willen zijn op dit gebied. De vraag blijft wat doet de SP hieraan?
Strenge regelgeving blijft vaak vanwege economische belangen uit. Natuur legt het af tegen oprukkende verstedelijking en landbouwbelangen. Brussel mag ons niet verhinderen om een beter en duurzamer beleid te voeren dan gemiddeld. Een duidelijk statement van de SP, die in de huidige situatie vast tot een duurzamer Nederland leidt. Wat gebeurd in Europa vraag ik me dan af?
Het uitgangspunt van de SP is dat Brussel niet hoeft te regelen wat de lidstaten zelf kunnen. De nationale parlementen moeten niet minder, maar meer bevoegdheden krijgen om Brusselse regelgeving in goede banen te leiden. Het ondergeschikt maken van de nationale wetgeving ondermijnt de nationale democratie. Ik vraag me af hoe er dan aan wereldwijde duurzaamheid gewerkt kan worden? Milieuzaken zoals klimaatsverandering en een duurzaam gebruik van de wereldwijde ruimte zijn toch per definitie internationaal?
Een duurzaam Europa is heel reëel met de juiste mensen aan de top, wat zeg jij?
